سفرنامه

شادی‌ها را به فردا نینداز!

هفته گذشته در ایستگاه انجدان، واقع در منطقه‌ی حفاظت شده هفتاد قله در استان مرکزی بودم. ارتفاع منطقه از سطح دریا، ۲۱۰۰ متر ، واقع در غرب منطقه لته در (۳۵ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان اراک) است. درمنه، استیپا و آستراگالوس نیز، تیپ غالب گیاهی مراتع منطقه را تشکیل می‌دهد.

در آنجا «او» را دیدم که در کمترین فضای ممکن، آرام گرفته بود … وقتی محو تماشایش بودم، به یاد جمله‌ی بزرگی افتادم که می‌گفت: « درست است که باید به افکار بزرگ اندیشید، امّا این دلیل نمی‌شود که از شادی‌های کوچک لذت نبریم.»

به نظر می‌رسید که زمین ناپایداری را برای ماندن انتخاب کرده است … اما یادم رفته بود که او پرنده است! و پرنده حتا می‌تواند بر پرتگاه آشیان بسازد.

آمده بودم تا در معیت گروه ارزشیابی مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور(آقایان دکتر طبایی عقدایی، دکتر حسین سردابی و دکتر قادر کریمی)، از نزدیک در جریان میزان پیشرفت طرح‌های تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی قرار بگیریم. اما به دلیل سرمای شدید سال گذشته، خشکسالی امسال، عدم تخصیص اعتبار لازم و نیز نبود همکاری جوامع محلی منطقه و تجاوز به منطقه‌ی محصور شده طرح، پیشرفت محسوسی مشاهده نشد.

خوشبختانه مشاهده‌ی او و صبوری‌هایش، درد پژوهش را – در این زمان - برایم تحمل‌پذیر کرد … هم اویی که یادم انداخت، شادی لحظه‌ها را در «لحظه‌ها» درک کنم و به فردا نیاندازم.
طبیعت درس‌های بزرگی برای ما دارد، به شرط آن که مجال شنیدن و دیدنش را به خود بدهیم.

Popularity: 8% [?]

برچسب‌ها:

چرا «دل‌نوشته‌ها»؟!

«دل‌نوشته‌ها» همه‌ي آن چيزي را هدف قرار داده كه به بهانه‌ي «مهار بيابان‌زايي» نمي‌توانم در موردش بنويسم! كاري كه البته در طول دو سه سال گذشته انجام مي‌دادم!! دل‌نوشته‌ها، پنجره‌اي است كه از قاب آن به جهان پيرامونم مي‌نگرم؛ اگر گاه‌گاهي احساس مي‌كنيد كه آن قاب، تنگ‌تر از آن چيزي است كه بايد باشد، هدايتم كنيد؛ امّا اگر فراخ‌تر به نظر رسيد، رهايش كنيد تا دست‌كم اندكي از تنگي پنجره‌هاي اطراف را تعديل ساخته و به دنبال فصول از سر گل‌ها بپرد ...

تبلیغات