همیشه سبز ؛ همیشه آبی!
دیروز به اتفاق اروند از نمایشگاه نقاشی ماه منیر هوایی، یکی از دخترکان پاکنهاد و هنرمند وطن بازدید کردم و کلی صفورا و عباس محمدی عزیز را درود فرستادم که از برگزاری چنین نیلوفرانه ای خبرمان کرده بودند.
نقاشیهای ماه منیر ۱۳ ساله، مثل نام نابش، سخت به دل مینشیند و عجیب حس و حالی اصیل و در عین حال فراوطنی به آدم میدهد.
ماه منیر یادمان میاندازد که زندگی پر از رنگ است؛ آن هم رنگهای تند و جیغ! و ما حق نداریم هیچکدام از این رنگهای انرژی بخش را به هیچ بهانهی مقبول یا غیر مقبولی حذف کنیم.
نگاه رنگی ماه منیر، به ویژه آنجا که در این تابلو از دو رنگ سبز و آبی یاد میکند، سخت اثرگذار است.
نقاشیهای ماه منیر مثل شعر سیاوش کسرایی عزیز است و زنهارمان میدهد که:
زندگی زیباست ای زیباپسند …
به دیدنش بروید، دستمریزادی نثارش کنید و تا میتوانید از قاب پنجرهای که به زندگی نگاه میکند؛ به زندگی نگاه کنید.
او به صورتی ناخودآگاه به عبادت طبیعت و ستایش محیط زیست زمین پرداخته است.
آخی.. هزار آفرین به این دختر ایران …
پاسخ:
این دخترکان وطن را که می بینم … دلم به آینده ایران روشن می شود …
چقدر چشم نواز بود.
زنده باشن کودکان عزیز این مرز و بوم…
به امید روزی که رنگ زندگی را رندانه از آنها ندزدیم و به جای سبز و آبی ؛ سیاه و سیاه به خورد ذهن های پاک و نورسته شان ندهیم!
چه دعای شیرینی در این صبح الوان و خیس پاییزی. ممنون.
خب شاید به این دلیل هست که ترس هم بخشی از زندگی هست ! ولی من فکر می کنم اغلب آدمها نیم نگاهی به اتفاقات ماورا’ طبیعه داشته اند.. از بدو پیدایش بشر تا کنون.. شاید اصلا هم ترس نداشته باشند و همین ناشناخته بودنشون هست که آدمها می ترسووه.. من فکر می کنم دلیلش خود بشر هست.. ولی این قیلم وافعا یک فیلم عادی نیست.. فیلمی از بهم ریختگی روح آدم هاست که می تونه چقدر خوی یک آدم رو تغییر بده.. بیشتر یک ژانر روانی هست .
کاش همینجور باشه که می گویید! اما حقیقت این است که به باور من: آدمهایی که پشت دوربین چنین فیلمهایی قرار می گیرند، در بهترین حالت (یعنی حالتی که چشمداشت گیشه نیستند)، خودشان هم دچار نوعی به هم ریختگی روحی هستند. برای این که مردم را از کژی ها و ناسازه ها دور کنیم، بهتر است زیبا یی را جذاب تر به آنها نشان دهیم تا اینکه پیوسته ایشان را از افمار و اندیشه های دوزخی بترسانیم و نگران سازیم.
چقدر قشنگ بودند . سرشار از رنگ و زندگی . نگاه زیبای این دختر و هنر او تحسین براگیزه .
ممنون
پاسخ:
من هم ممنون … منتها از ماه منیر عزیز و خانواده فرزانه و هوشمندش که حسابی حمایتش کرده و می کند.
هی می آیم سر می زنم تصاویری را ببینم که قراره دلم را بسوزانه!!
خودت خواستی ها …
یه وقتایی یه اسم هایی آدم رو می برند به دور دست ها
حالا این ماه منیر خانم علاوه بر اسمش با نقاشی هاش هم همه رو به خوندن سفرنامه هاش فرا می خونه
سفر به زمین جایی که بهش تکیه زدیم و ازش دوریم
دست گل این خانم گل درد نکنه
درسته … ماه منیر با خودش حس گرم و مثبتی می آفریند. چقدر بعضی اسم ها به بعضی آدمها می آید و البته به بعضی ها هم می رود!
به همه ی آدم بزرگای فردا با دنیای زیبا و دوست داشتنی شون
زندگی سادگی باران است
پر زخیر است؛پر از زیبایی است
زندگی صبح سپیدی است که نامش فرداست
زندگی خاطره ی دیروز است
زندگی سادگی یاس سر دیواریست که فقط می خندد
زندگی باران است
ابرها را ببریدش از یاد
زندگی زیبائیست
زندگی همهمه ی کودکی خاطره هاست
زندگی باید کرد
سرو را دریابید
زندگی بودن نیست
زندگی بودن به انسان دادن است
زندگی زیبائیست
زندگی چشمه ی آبی است زلال
پاکی کودکی و خنده ی بی پروایی است
زندگی سادگی قهقه هاست
به عقب برگردید
کودکی،سادگی و قهقه را دریابید
کاش با کودک خود می ماندید
زندگی باید کرد
کاش می دانستید زندگی کوتاه است
کاش می دانستید زندگی کودکی خاطره هاست
کودکی می ماند
خنده ی کودکی و خاطره ها می ماند
کاش می دانستید کودکی گم شده است
کودکی را دریاب
همه آینده ی تو در آن است
کودکی خاطره نیست
اوج احساس شقایق آنجاست
وسلامی که پر از زیبائیست
کودکی را دریاب
همه فردا آنجاست
دیدن خنده یاس سر دیوار هنر می خواهد عهدیه کالیراد عزیز.
مگر یادت رفته است که اینجا
هیچکس
زاغچه ای را
سر یک مزرعه جدی نمی گیرد؟
باز هم درود …