با: ماندانا

ماندانا — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

متاسفانه خیلی با شما موافقم!

با: علی

علی — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

نگاه از دور نگاهی نا کامل و گنگ می باشد و در نتیجه صحبت در باب آن موضوع خالی از حدس و گمان اشتباه نخواهد بود.
جناب آقای درویش و خاکسار عزیز
۱ – اینجانب جمعه در ورزشگاه بودم با تاکید فراوان می گویم که جو ورزشگاه بر خلاف همیشه موسوم و حتی با توجه به کثرت غالب هواداران تیم فوتبال پرسپولیس، جوی آرام بود
که حتی با خوردن ۴ گل هم چندان از هم نپاشید صندلی هایی شکسته شد ولی اندک و جالب اینکه اینبار پدیده ای بی نظیر دیدم که استادیوم رفته تر ها سعی در کنترل هیجان جوانتر ها را داشتند.
۲ – در هنگام پایان بازی و به گاه خروج تماشاگران به آرامی و با حوصله اقدام به خروج از ورزشگاه نمودند که این مطلب با توجه به حضور بالای تعداد تماشاگران که بالغ بر ۱۲۰۰۰۰ نفر می شدند و عدم وجود گزارشی از زیر دست وپا ماندن قابل اثبات می باشد.
۳ – پس از خروج از ورزشگاه به چند دلیل حوادثی که نام بردید رخ داد که اشاره می کنم:
– وجود افراد سود جو و فرصت طلب که از فضای ایجاد شده بهره برده و با پرتاب سنگ سعی در شکستن شیشه اتوبوسها داشتند تا بتوانند قاب پنجره شکسته و لاستیک شیشه آن را که ذی قیمت می باشد پس افتادن جمع آوری و تصاحب کنند.
– هیجان ناشی از باخت و شکستن شیشه های اول خود گویی دلیلی برای فرو نشاندن آتش دل بود و به این ترتیب شیشه های دیگری نیز شکسته شد ولی تا اینجای کار هنوز فاجعه نبود.
– نیروی انتظامی در اقدامی عجیب و در ابتدای مسیر حرکت به سمت خارج از ورزشگاه مسافران اتوبوسهای شیشه شکسته را پیاده می نمود که این خود باعث شد تا تماشاگر خسته از ساعتها نشستن در ورزشگاه، گرما زده و شکست خورده اتوبوسهای سالم در تردد را هدف قرار دهد که زخمی شدن رانندگان در این قسمت اتفاق افتاد چون سنگها دیگر بی هدف بودند و به قصد انتقام.
خب مگر نمی شود مسئولان ما هم غیر جهان سومی عمل کنند برای صندل های شماره گذارده و بلیط ها را بر اساس شماره پیش فروش کنیم که با ازدیاد جمعیت روبرو نشویم و تماشاگر برای دیدن نهایتا ۳ ساعت بازی حداقل ۱۰ ساعت در استادیوم نباشد.
مگر نمی شود به تعداد حاضران وسیله در نظر گرفت تا کسی بر روی زمین بر جای نماند.
مگر نمی شود روانشناسی برخورد داشته باشیم تا تماشاگر عصبی را عصبی تر نکنیم.
البته حرف های دیگری نیز هست ولی خدایی شما تا حالا به استادیوم آمده اید شاید با دیدن از نزدیک مشکلات فکر شما صاحبنظران و دیگران مشگلی بگشاید و دیگران به چوب بی فرهنگی نرنید به خدا اگر پا بر دم شما هم بگذارند فریاد خواهید زد.

با: خاکسار

خاکسار — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

سلام
خسته نباشید
هیچ می دانید خسارت وارده به اتوبوس های شرکت واحد دقیقا برابر نصف خسارت وارده در یازده سال گذشته بوده است؟
بحث بر سر این است ما جهان سومی هستیم و در اینگونه کشور ها تا جایی که من می شناسم فرهنگ جمعی و گروهی هنوز در ابتدای راه است و کدامین گروه و فرقه یا حزب توانسته با اهداف اولیه طی مسیر کند و راه را با چاه اشتباه نکند؟
آری اگر این فرهنگ به یک ارزش و باور مبدل شود دیگر مدیران بدون توجه به نظر جمیع گروه ها دست به اقدام های غیر انساندوستانه نخواهند زد و دستور قلع و قمع منابع طبیعی و زیست بومشان را صادر نخواهند کرد .
ما محکوم به جهان سومی بودن هستیم تا زمانی که نخواهیم از این بن بست خارج شویم.
آن جوانی که هنوز ظرفیت باختن تیم محبوب خویش را ندارد از چه برایش گفتگو کنیم !!!!!!
روی دیگر سکه را هم نباید نادیده گرفت چرا مسئولین ورزش کشور ما به این همه شور و شعف جوانان بی تفاوت می نگرند و لیگ برتر ما را به ناکجا آباد گسیل می کنند؟

دیدگاه‌ها برای: چرا به تکرار پیوسته‌ی حادثه‌ی شرم‌آور ورزشگاه آزادی عادت کرده‌ایم؟!

با: ماندانا

با: علی

با: خاکسار