دیدگاه‌ها برای: پیام یک اسکناس فرسوده‌ی ۲۰۰ تومانی!

با: به یاب

به یاب — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

سلام درویش.
من او را وقتی دیدم که شانس دوباره ای به من داد. او در نهایت وقت شناسی بود و من در نهایت قدرشناسی هستم. افسوس که انسان فراموشکار است. دستم در دستان مهربان و امن اوست. توکل بر حضرت دوست.

با: محمد درویش

محمد درویش — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

همین است … فقط کافیه تا دوستش بداریم! خواهیم دید که در همین نزدیکی هاست … همیشه!

با: کالیراد

کالیراد — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

من او را در شادی کودکان میتوان دید
در بازی کودکانه لمسش کرد
و در آغوش کودکانه به باورش رسید
و خدایی که همین نزدیکی است
استادم می گفت:
همسر و فرزندانم به کلیسا می روند ولی من به کلیسا نمی روم اما اگر بتوانم به کسی کمک کنم با تمام وجود انجامش می دهم و این یعنی بودنش باور من است.
ومن می گویم تمامی اعتقاد در دنیای کودکان به باور می نشیند.
دوستش می دارم و یقین میدانم دوستم می دارد.

با: محمد درویش

محمد درویش — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

خوشحالم که این یادبرگ هنوز پس از ماه ها از آفرینشش می تواند بازتاب داشته باشد …
ممنون از رفیق آسمانی خودم.

با: شقایق

شقایق — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

بی اندازه زیبا بود
طوری که همین لحظه ؛ مدت ها بعد خلق این نوشته ؛”او” را همین جا کنار خودم حس کردم…

با: 30nema31

30nema31 — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

خیلی مفید بود ممنون

با: Anchlheb

Anchlheb — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

Thanks!,

با: ندا

ندا — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

افرین براین افرینش ای دوست
و
وتورا من چشم دررا هم

با: name

name — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

best of the best it is,

با: مریم

مریم — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

سلام بزرگوار
خواندنی و زیبا بود
یه پست هم در باره فوائد دوستی و دلتنگی بزارید
آتش ادای رقص مرا در می آورد
میرقصد ودوباره ادا در می آور
کبریت می زند شب پاییزی مرا
از خش خش نسیم صدا در می آورد
گاهی مرا به شوق به شادی به هر چه سیب
گاهی به یاد خنده ی مادر می آورد
این تیک تاک سرد که آواز گام اوست
ما را زبهت ثانیه ها در می آورد
فردا همین قبیله پر های وهوی اشک
پیش تو چشمهای مرا در می آورد